...εφ' όλης της ύλης

Adagio (Μια ανεξάρτητη σκηνή απ' τη "Σκιά του Ταξιδευτή)

Μια ανεξάρτητη σκηνή απ' τη "Σκιά του Ταξιδευτή

"....Καρφωμένος απέναντι από ένα κουαρτέτο του δρόμου,, δεν πίστευα σ' αυτό που μου συνέβαινε. Λίγο πριν, φαινομενικά αδιάφορος, διάλεγα κάτι άσπρα, κάπως εκκεντρικά παπούτσια. Τώρα, δεν άντεξα άλλο. Λύθηκα.
Πολλά πράγματα συσσωρευμένα. Πάρα πολλά. Βρήκαν κι αυτά το δρομάκι τους και κυλάν απ' τα μάτια μου.
Απ' την άκρη του ματιού, μέχρι την μοιραία πρόσκρουση με τον δρόμο, μπροστά απ' τις μύτες των παπουτσιών μου. Ένα δάκρυ.
Πόσα μπορεί να κουβαλήσει στη τόσο σύντομη ζωή του ένα δάκρυ;
Τα χρόνια, οι μνήμες, οι έρωτες μου, βγήκανε βόλτα στην Σεβίλλη. Τρέχουν σαν μικρά παιδιά, χτυπώντας τα πόδια τους στα πλακόστρωτα. Παίζουν με τους πεζούς. Ρωτάν τους μεγαλύτερους. –«πως σε λένε;», «γιατί είσαι μεγάλος;», «γιατί κλαις;»..."

Διαδικτυακοί τόποι που συχνάζω

...εφ' όλης της ύλης

Αυτή η σελίδα είναι σαν μια εικονική σοφίτα όπου κρύβουμε και φανερώνουμε αναμνήσεις και όνειρα.

Ένας χώρος, που στεγάζεται το παρελθόν και σχεδιάζεται το μέλλον.

Σας αυτοσυστήνομαι λοιπόν, με τραγούδια, ζωγραφιές και σκίτσα, βιβλία, σκέψεις και φωτογραφίες κι ό,τι άλλο θα μπορούσε να με ανησυχεί.

Καλή αντάμωση να ‘χουμε…!

Κώστας Καλδάρας