...εφ' όλης της ύλης

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ

Γεννήθηκα στην Αθήνα τον προηγούμενο αιώνα.

Η γενιά μου έζησε λίγο την αμφισβήτηση, λίγο το πολυτεχνείο και την μεταπολίτευση και έβγαλε πολλούς μαλάκες. Τώρα συμπληρώνει το μεγαλύτερο μέρος των κλάδων της εξουσίας και μ’ ένα μισαλλόδοξο και παράλληλα αδιάφορο χαμόγελο, αναπνέει απ’ τα παράθυρα της τηλεόρασης, κρύβοντας επιμελώς την αλήθεια και την μνήμη.

Μεγάλωσα στην Κυψέλη και στην Ν. Φιλαδέλφεια. Ο πατέρας μου ο Απόστολος, ήταν ένας από τους σημαντικότερους συνθέτες του ελληνικού τραγουδιού και η μητέρα μου η Σταυρούλα η αρχηγός του σπιτιού. Θα μπορούσα να δηλώσω ακόμα φοιτητής, αν δεν με είχαν προλάβει τα χρόνια. Χρωστάω 7-8 μαθήματα για το πτυχίο του χημικού μηχανικού, που με χαρά αρνήθηκα, για να ασχοληθώ με την ζωγραφική, την μουσική, τον στίχο, το ραδιόφωνο και κάποιες καταλήψεις του Πολυτεχνείου.

Τα πρώτα χρόνια, δούλεψα σαν σκιτσογράφος, αγιογράφος και ταμίας στον ιππόδρομο. Κάπου στα τέλη του ’80 (1987-88), ήρθα σε επαφή με την δισκογραφία. Στην αρχή με την βοήθεια και την συμπαράσταση του Μάνου Χατζιδάκι, ηχογραφήθηκε στον Σείριο το πρώτο μου τραγούδι η «Εκτέλεση». Ακολούθησε ο πρώτος μου «μεγάλος δίσκος», η «Νυχτερινή Κυβέρνηση» με τον Γιώργο Νταλάρα και την συμμετοχή της Δήμητρας Γαλάνη, της Μαρίας Φωτίου και του Κώστα Χατζημιχάλη. Συμβολή στους στίχους είχαν η Λίνα Νικολακοπούλου, η Μανίνα Ζουμπουλάκη κι ο Βασίλης Αναστασίου. Τον τίτλο στον δίσκο αυτό, τον έδωσα από μια ραδιοφωνική εκπομπή που έκανα τότε στο «Κανάλι 1» του Πειραιά.

Το ραδιόφωνο ήταν από τις αγαπημένες μου ασχολίες εκείνα τα πρώτα χρόνια της μη κρατικής ραδιοφωνίας κι έτσι κράτησα αρκετό διάστημα την επαφή μου, κάνοντας εκπομπές στο «Κανάλι 1», στον «Σκάι» και τέλος στο «Τρίτο Πρόγραμμα», όπως και κάποιες τηλεοπτικές εκπομπές στην κρατική τηλεόραση. Ακολούθησαν οι δίσκοι: «γεια σας ...που πέφτουν τα Σύνορα;» (τίτλος κι αυτός....) με την στιχουργική συμμετοχή του Γιώργου Κρητικού και την ερμηνεία τραγουδιστριών και τραγουδιστών, που για μένα τότε αποτελούσαν τα σύνορα του ελληνικού τραγουδιού. Ήταν η Σωτηρία Μπέλλου, η Βίκυ Μοσχολιού, η Ελένη Βιτάλη, η Αφροδίτη Μάνου, ο Βασίλης Λέκκας κι η Ελένη Τσαλιγοπούλου. Οι πωλήσεις ήταν καλές αλλά όχι όσο οι αναμενόμενες από την εταιρεία. Η αιτία αποδόθηκε στο ότι το κοινό δεν είχε ένα συγκεκριμένο τραγουδιστή να επικεντρωθεί...:))! Έτσι ο επόμενος ήταν μόνο με την Ελένη Τσαλιγοπούλου, οι «Καθρέφτες» κι έγινε επιτυχία, αυτή την φορά ίσως μεγαλύτερη της αναμενόμενης! Ακολούθησαν τα «Τραγούδια απ’ το παράθυρο» με τον Μιχάλη Παπαζήση και την Μελίνα Κανά, το «Πες μου ψυχή» με την Μόρφω Τσαϊρέλη (μοιρασμένος συνθετικά με τον Ηρακλή Βαβάτσικα) και ο δίσκος «Στην αυλή του Φεγγαριού» με την Ειρήνη Χαρίδου. Τότε αποφάσισα να διακόψω.

Ήδη από το 1996 είχα φτιάξει την Μουσική Σκηνή «Γραμμές». Ήταν μια εμπειρία ζωής, μιας και μας δινόταν η ευκαιρία, όχι μόνο στην μουσική γενιά μου, αλλά και στις επόμενες, να έχουμε έναν όμορφο χώρο, ικανό να φιλοξενήσει όλες τις τάσεις του καλού τραγουδιού. Εκεί εμφανίστηκαν σημαντικοί καλλιτέχνες όπως : Μίκης Θεοδωράκης, Ελευθερία Αρβανιτάκη, Διονύσης Σαββόπουλος, Χρήστος Νικολόπουλος, Μανώλης Μητσιάς, Αλκίνοος Ιωαννίδης, Έλλη Πασπαλά, Άλκηστις Πρωτοψάλτη, Ελένη Βιτάλη, Διονύσης Τσακνής, Μελίνα Κανά, Σωκράτης Μάλαμας και δεκάδες άλλοι. Μετά όμως από έξι χρόνια έντονης πολιτισμικής παρουσίας, επήλθε και η έντονη χρηματική απουσία. Με απογοήτευσαν πολύ οι «άνθρωποι του χώρου» και διάλεξα να τους γράψω στην σιωπή μου.

Τώρα, μετά από τόσα χρόνια, κάνω πάλι τα πρώτα μου βήματα, όπως κάθε καλλιτέχνης που σέβεται την ανασφάλεια του, και βλέπει κάθε του βήμα σαν πρώτο. Πολλά έχουν αλλάξει, με πρώτο και κύριο, την θέση του καλού κι ανήσυχου ελληνικού τραγουδιού, στην ζωή μας. Ο όρος ποιότητα προκαλεί αν όχι την ύβρη και την δυσφορία, σίγουρα ένα υποτιμητικό χαμόγελο. Όχι μόνο από ανθρώπους της κρατικής εξουσίας (αυτοί που ντύνονται στα σκυλάδικα και φωτογραφίζονται στο Ηρώδειο), αλλά κι απ’ τον κόσμο που έμαθε να κρατάει παθητική την στάση του στο μενού των ΜΜΕ, καταπίνοντας χυδαιότητα, τον τζόγο και τις «δυνάμεις κατοχής» της δήθεν πληροφόρησης και της φοβικής εξουσίας. Τον Νοέμβρη του ’13 κυκλοφόρησε το πρώτο μου βιβλίο απ’ τις εκδόσεις «Οδός Πανός», με τον τίτλο «Η Σκιά του Ταξιδευτή».
Εκτίθεμαι λοιπόν εμπρός σας...και μια συμβουλή αν μου επιτρέπετε: Μην αφήσετε μια οθόνη να σας κρύβει τον κόσμο. Έξω συμβαίνουν και δίπλα μας. Να είστε καλά, να έχετε μνήμη και να δημιουργείτε.

Κώστας Καλδάρας

Διαδικτυακοί τόποι που συχνάζω

...εφ' όλης της ύλης

Αυτή η σελίδα είναι σαν μια εικονική σοφίτα όπου κρύβουμε και φανερώνουμε αναμνήσεις και όνειρα.

Ένας χώρος, που στεγάζεται το παρελθόν και σχεδιάζεται το μέλλον.

Σας αυτοσυστήνομαι λοιπόν, με τραγούδια, ζωγραφιές και σκίτσα, βιβλία, σκέψεις και φωτογραφίες κι ό,τι άλλο θα μπορούσε να με ανησυχεί.

Καλή αντάμωση να ‘χουμε…!

Κώστας Καλδάρας